| |
Intellectueel en toch nuttig
Wim Brands in gesprek met cultuurfilosoof René Boomkens die een boek schreef over cultuur en identiteit in tijden van globalisering.
Met intellectuelen is het een beetje als met ambtenaren,' begon cultuurfilosoof René Boomkens eens een artikel. 'Als je een kind
van tien vraagt wat hij of zij later wil worden, dan zegt het misschien brandweerman, mannequin, dj of Christina Aguilera, maar als dat kind zou zeggen dat het ambtenaar wil worden, is de kinderpsycholoog hopelijk niet ver weg. Immers, het gangbare beeld van de ambtenaar is
dat van iemand die saai, routineusen bovendien vaak ook overbodig werk doet, als hij al werkt.'
Het stuk heette Het nut van idioten: een reactie op Frits Bolkestein, en als
die titel al niet duidelijk maakte dat de schrijver het met voornoemd beeld niet eens is, dan doet zijn loopbaan dat wel. Of het een jongensdroom was, is een tweede, maar Boomkens is zonder twijfel een van de mediageniekste intellectuelen van Nederland. Een denker van
beroep.
Nationale bekendheid kreeg hij toen hij in 1998 werd aangesteld als bijzonder hoogleraar popmuziek in Amsterdam. Een heuse popprof, die met verve verdedigde dat het ontstaan van de rock-'n-roll een van de belangrijkste revoluties van de eeuw was, en onder meer poneerde dat de liedjes van de Beatles het begin van de globalisering inluidden. Niet iedereen was dolenthousiast. Muzikanten lachten schamper bij het idee dat ze in een syllabus verzeild konden raken. Boomkens' reactie: 'Je moet criminelen niet vragen wat zij van het recht vinden en datzelfde geldt voor popmusici.'
Dat hij tijdens een luistertest in Het Parool één van de grootste hits van Modonna niet herkende, was ook geen bezwaar: 'Ik hoef niet alles te
weten natuurlijk.' Inmiddels is Boomkens alweer een paar jaar hoogleraar sociale en cultuurfilosofie in Groningen. Begin dit jaar trad hij aan als lid van de Raad voor Cultuur in zijn hoedanigheid als 'omnivoor type' en opiniemaker inzake cultuurpolitiek. En vorig jaar kwam hij, aan de vooravond van VPRO's Grote Avond van de Beschaving nog met een persbericht naar buiten getiteld 'We zijn al lang geen Nederlanders meer'.
'Nederland is veel verder met het proces van internationalisatie danveel mensen denken,' betoogde hij daarin. 'De "McDonaldisering" is tot in de verste uithoeken van ons land doorgedrongen, internationale invloeden zijn overal. De nieuwe volkscultuur openbaart zich aan iedereen, bijvoorbeeld via de massamedia. Dus wordt de Nederlandse elite geconfronteerd met de dynamiek van de massa. Die staat altijd al onder grote invloed van andere landen, maar sinds de Marshall-hulp met name onder die van Amerika.
De band Pussycat zingt over de Mississippi, niet over de Maas. En Ilse de Lange uit Almelo speelt countrymuziek. Je ertegen verzetten door een kunstmatig "Nederlanderschap" in het leven te roepen heeft geen zin.'Tien tegen één dat hij toen al bezig was aan het boek waar hij in Boeken&cetera over komt praten: 'De Nieuwe Wanorde'. Cultuur en identiteit in tijden van globalisering. Benieuwd of de Beatles nog ter sprake komen.
door: Dirk-Jan Arensman |
| http://boeken.vpro.nl/artikelen/27621352/ |
geplaatst door Rutger
op 10/04/06 17.26 |
|
|
